Ronnie Flex

Ambassadeur van de vrijheid

‘Mijn interesse in de Tweede Wereldoorlog en onvrijheid komt echt uit mijzelf’

Voor de Tweede Wereldoorlog heb ik mij altijd al geïnteresseerd. Ik heb er veel over gelezen en veel films over gezien. Het voelt voor mij dan ook logisch om nu Ambassadeur van de Vrijheid te zijn.

Anne Frank

Ik was een jaar of zeven toen ik voor het eerst in aanraking kwam met de geschiedenis van de oorlog. Een vriendje had allemaal bekers en mokken met afbeeldingen van D-Day. Hij vertelde erover en dat vond ik meteen boeiend. Het is verbazingwekkend hoe groot het slagveld daar was. Later kocht ik een boek met verschillende dagboeken van mensen uit de oorlog, waaronder dat van Anne Frank.

 

Optimistisch

Op mijn linker bovenarm heb ik een grote tatoeage van Anne Frank. Die heb ik anderhalf jaar geleden laten zetten, ik wilde het al heel lang. Waarom? Zij is iemand die zo veel positivisme heeft nagelaten. De manier waarop zij schreef… Zij bleef optimistisch, en dat in een tijd van zo veel gevaar. En het was een kind, dat vind ik extra tof. Sommige mensen vinden mijn tatoeage een beetje ‘creepy’, maar voor mij voelt het helemaal niet raar. Het is een van de meest logische tatoeages die ik heb laten zetten.

Progressie

Ik ben op 4 mei altijd twee minuten stil. Dat was vroeger een ‘dingetje’ dat je gewoon deed, maar nu ik 25 ben en veel meer weet over toen, heeft de Dodenherdenking meer betekenis. Voor mij is het een moment waarop ik extra stilsta bij de progressie die we als mensheid hebben gemaakt. De omstandigheden zijn nu zóveel beter.

Niet cool

Dit is misschien een kant van mij die niet veel mensen kennen, maar als de kans zich voordoet, probeer ik me te profileren zoals nu. Ik probeer tijdens optredens soms ook iets te zeggen over vrijheid, maar het is best moeilijk om dat aan te kaarten. Ik heb altijd het gevoel dat niet iedereen erin geïnteresseerd is. Misschien gek om te zeggen, maar ik denk dat het onderwerp niet cool is. Toch ga ik proberen er op 5 mei ook iets over te zeggen.

Slavernij

Mijn interesse in de Tweede Wereldoorlog en onvrijheid komt echt uit mijzelf, via mijn eigen familie kreeg ik er niet zo veel over mee. Mijn vader is Moluks, mijn moeder Surinaams. Daardoor ben ik ook geïnteresseerd in de geschiedenis van de slavernij. Dat is een verhaal waar mensen nóg minder van weten. Maar ik vind het een belangrijke geschiedenis; de slaven zijn mensen waar ik van afstam.”